Leven met de wisseling der getijden

Op Pluk de Nacht kun je elke avond een opvallende film zien, maar net zo boeiend is de wijze waarop deze film gemaakt wordt. Daily Pluk ontmaskert de makers. Deze keer: een interview met regisseur Radu Muntean over zijn film Boogie (2008). De Roemeense kust is voor mensen van zijn generatie 'bijna mythisch'. Regisseur Radu Muntean (1971, Bucharest) had voor Boogie geen moeite om een locatie te vinden.

Tekst: Claartje van den Broek

Het verhaal van de film speelt tijdens de dagen rond 1 mei. Bij die dag hoort voor jonge Roemenen traditioneel de zee. Toen het land nog gebukt ging onder een communistisch regime, trokken jonge mensen rond de Dag van de Arbeid massaal naar de kust. Om er te ontsnappen aan de benauwende sleur van het dagelijks leven en eindelijk ongeremd los te barsten zoals vrije jongeren dat normaal doen.  

In Boogie is de kustplaats vrijwel uitgestorven, de dagen van ontsnapping zijn in die zin voorbij. Een zweem van vergane glorie hangt over het decor. Toch gaat de film over ontsnappen. Nu niet aan een regime, maar vluchten uit je eigen leven.

Bogdan en Smaranda zijn maatschappelijk succesvolle dertigers met een tweede kind op komst. Er ontstaat wrijving tussen hen, omdat juist deze locatie Bogdan confronteert met een levensfase die achter hem ligt. Hij viert geen vrijgezellenbestaan meer en ook zijn tijd van seksuele escapades is voorbij. Als hij twee jeugdvrienden ontmoet, probeert hij nog één keer de tijd terug te draaien.Daar heeft zijn vrouw moeite mee. Ze wil niet de enige verantwoordelijke persoon in hun gezin zijn.

Voor regisseur Muntean heeft zowel Smaranda als Bogdan een punt. De afwegingen die beiden maken in hun zoektocht naar een draaglijk bestaan, heeft hij evenwichtig proberen te belichten: "Dat was de belangrijkste uitdaging van de film." Dat evenwicht vertaalt hij onder meer in een uitgerekte spanningsboog. "Spanning is een subtiel element in dit verhaal, beetje bij beetje stapelen de kleine gebeurtenissen zich op tot een ontlading. Die is niet groots, er gaat niemand door. Het leven draait wat mij betreft om kleine evoluties."
 
De films die Muntean maakt, gaan niet over expliciet politieke dilemma's, zoals veel producten uit de Roemeense cinema. Want: “Ik wil films maken met mensen als centraal uitgangspunt. Intieme verhalen over innerlijke verandering. Ik ben gefascineerd over hoe mensen omgaan met hun eigen verleden. Boogie wil ontsnappen uit het web van te veel verplichtingen waar hij in verstrikt zit. Dat Smaranda zich als een bemoeizieke moeder gedraagt, is begrijpelijk. Ze is tenslotte getrouwd."
 
Muntean gebruikt zijn eigen beleving van de werkelijkheid als filter voor wat hij wil vertellen. "Niet omdat ik zelf zulke interessante verhalen te vertellen heb, ik werk gewoon graag vanuit mijn ervaring en die van mensen om me heen. Het materiaal is authentiek en dus heel zuiver."
 
Bij zijn eerste The Paper Will Be Blue (2006) deed hij dat vanuit zijn achtergrond als soldaat tijdens de revolutie van '89. "Ik wilde mijn gevoelens van toen reproduceren. Vijftien jaar erna had ik naar mijn idee voldoende afstand. Ik probeer in mijn werk vragen te stellen waar ik in het dagelijks leven geen antwoord op vind. De druk die Boogie ervaart bij zijn verplichtingen, lijkt op mijn eigen situatie van een paar jaar geleden. En ik geloof niet dat ik uniek ben. Een film is een soort therapie voor mij en mensen zoals ik."
 
Radu Muntean (Roemenië)
Boogie (2008, 102’)
Multimedia Est

Voetnoot
In Roemenië trok Boogie 20.000 bezoekers en het was daarmee in het thuisland een succesvolle film. Muntean: "Helaas gaan er momenteel niet zo veel mensen naar de bioscoop in Roemenië." Op verschillende festivals viel de productie in de prijzen. Momenteel werkt de regisseur aan Tuesday after Christmas. Daarin wordt een middelbare man gedwongen om te kiezen tussen twee vrouwen. Zijn vrouw en zijn minnares. Muntean: "Voor mij is er geen 'goede keuze'. Dat maakt dit verhaal intens en pijnlijk. De man ondergaat als het ware een medische ingreep. Hij mag alleen verder leven als hij een deel van zijn lichaam afstaat."